Komunikat Ministerstwa Zdrowia nie jest prawem, a znów działa jak przepis. Tym razem w interpretacji podatkowej

Data publikacji: 07.10.2026

Komunikat Ministerstwa Zdrowia ze stycznia br. dotyczący procedur medycyny estetyczno-naprawczej nie jest ustawą ani rozporządzeniem i nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa, co podkreślają zgodnie prawnicy. W praktyce coraz częściej zaczyna jednak działać tak, jakby rozstrzygał kwestie prawne. Ponownie sięgnął po niego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

Komunikat Ministerstwa Zdrowia nie jest źródłem prawa – twierdzą prawnicy. Nie przeszkadza to jednak organom podatkowym wyprowadzać z niego skutków, które wpływają na sytuację podatników.

Chodzi o komunikat MZ z 23 stycznia 2026 r. dotyczący medycyny estetyczno-naprawczej. Resort zdrowia poinformował nim, że procedury te są świadczeniami zdrowotnymi, a ich wykonywanie zostało sformalizowane jako certyfikowana umiejętność zawodowa lekarzy i lekarzy dentystów. 

Wesprzyj ochronę zawodu kosmetologa

Bronimy interesów branży, reagujemy na projekty ustaw i działania instytucji.

Każda wpłata realnie wspiera działania prawne i eksperckie. Wesprzyj BLIK-iem.

Tel: 506 224 225

Tytuł przelewu: Darowizna na cele statutowe

To stanowisko pojawiło się obecnie w interpretacjach podatkowych dotyczących dentystów rozliczających działalność w formie karty podatkowej. Lekarz dentysta zapytał fiskusa, czy po rozszerzeniu działalności o medycynę estetyczną nadal będzie mógł korzystać z karty podatkowej. Dla rozstrzygnięcia istotne było, czy zabiegi medycyny estetycznej można zaliczyć do usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego.

Dyrektor KIS odpowiedział twierdząco. Uznał, że wykonywanie zabiegów medycyny estetycznej nie musi oznaczać rozpoczęcia odrębnego rodzaju działalności. Procedury te mogą mieścić się w usługach w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, a tym samym ich wykonywanie nie wyklucza zachowania karty podatkowej. W uzasadnieniu tej kwalifikacji pojawia się stanowisko Ministerstwa Zdrowia z 23 stycznia 2026 r., zgodnie z którym procedury medycyny estetyczno-naprawczej są świadczeniami zdrowotnymi.

Nie jest to jednostkowy przypadek. Takie rozstrzygnięcia zapadły ostatnio co najmniej dwukrotnie: w interpretacji z 10 lipca 2026 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.485.2026.1.RS, której dotyczy opisywany przypadek , oraz w interpretacji z 22 lipca 2026 r., sygn. 0115-KDWT.4011.232.2026.1.DS. Odwołania do komunikatu MZ były także liczne w przeszłości przy wydawaniu indywidualnych interpretacji podatkowych dotyczących stawek VAT. 

Takiemu podejściu sprzeciwia się Fundacja Beauty Razem, która kierowała w tej sprawie pisma do najważniejszych resortów, m.in. do Ministerstwa Rozwoju i Technologii oraz Ministerstwa Finansów.

Czytaj więcej:

Paragon na 9,4 tys. zł za zabiegi estetyczne ze zwolnieniem z VAT. Łenczyński pokazał go w Sejmie 

Po interwencji Beauty Razem Ministerstwo Finansów wystąpi o ocenę wpływu ustawy o zawodzie lekarza na kosmetologów i branżę beauty

Beauty Razem interweniuje w sprawie medycyny estetyczno-naprawczej. Apel do premiera RP i kluczowych ministerstw – miliardowe straty dla państwa

Sam komunikat Ministerstwa Zdrowia nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa – twierdzą prawnicy. – Komunikat nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Katalog takich źródeł wynika wprost z Konstytucji i obejmuje m.in. ustawy, rozporządzenia czy prawo Unii Europejskiej. Komunikat jest natomiast narzędziem dodatkowym, tzw. miękkim, które może być pomocne w interpretacji przepisów, ale nie powinno prowadzić do odbierania praw nabytych – mówiła m.in. mec. Jagoda Rusińska-Dermaut.

Obie interpretacje pokazują jednak, że stanowisko przedstawione przez resort zaczyna być wykorzystywane przez inne organy państwa przy stosowaniu obowiązujących przepisów – w tym przypadku również przepisów podatkowych.

Z perspektywy obywatela, przedsiębiorcy, pojawia się zasadnicze pytanie – co dzieje się wtedy, gdy kolejne organy państwa zaczynają traktować zawartą w komunikacie kwalifikację jako punkt wyjścia do własnych rozstrzygnięć? Gdzie kończy się pomocnicza wykładnia, a zaczyna faktyczne tworzenie reguł, których obywatel nie znajdzie w katalogu źródeł prawa? Skąd ma też wiedzieć, które komunikaty ministerstw powinien traktować jako niewiążącą informację, a które w praktyce zadecydują o tym, jak jego sytuację oceni urząd skarbowy albo inny organ?

Ilustracja do artykułu została wygenerowana przez AI

TAGI