Data publikacji: 02.02.2026
Ministerstwo Zdrowia wydało oficjalny komunikat dotyczący zasad wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej. Dokument, podany do publicznej wiadomości 30 stycznia 2026 r., precyzuje, kto jest uprawniony do realizacji tych procedur, określa ich status jako świadczeń zdrowotnych oraz wskazuje warunki prawne i organizacyjne, w jakich mogą być wykonywane.
Komunikat Ministra Zdrowia z 23 stycznia 2026 r., opublikowany 30 stycznia br., został wydany w odpowiedzi na liczne zapytania dotyczące zasad wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej, wcześniej określanej jako medycyna estetyczna.

Ubezpieczenia stworzone specjalnie dla branży Beauty
Polisa obejmuje każdy zabieg, pokrywa szkody, chroni przy kontrolach i płaci mandaty za Ciebie.
Zobacz ofertęZgodnie z treścią komunikatu, procedury medycyny estetyczno-naprawczej mogą być wykonywane wyłącznie przez lekarzy.
Uprawnienia takie posiadają lekarze specjaliści dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej, a także inni lekarze oraz lekarze dentyści, posiadający prawo wykonywania zawodu na czas nieokreślony, którzy odbyli dodatkowe szkolenia i uzyskali certyfikaty w zakresie wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej.
Minister Zdrowia wskazuje, że zawód lekarza jest zawodem regulowanym, a procedury medycyny estetyczno-naprawczej są od lat przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego lekarzy w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej.

Komunikat w sprawie wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej, MZ, 01.2026
Wykonywanie procedur medycyny estetyczno-naprawczej wiąże się z koniecznością przeprowadzenia pełnego procesu medycznego. Obejmuje on badanie podmiotowe i przedmiotowe pacjenta, wykonanie dodatkowej diagnostyki, ocenę ryzyka związanego z zastosowaniem leków i wypełnień podawanych w drodze iniekcji, wykluczenie przeciwwskazań, prowadzenie dokumentacji medycznej, właściwe postępowanie z odpadami medycznymi oraz posiadanie wiedzy i uprawnień niezbędnych do leczenia ewentualnych powikłań. Iniekcje, jako procedury medyczne, podlegają odrębnym regulacjom prawnym, a ich wykonywanie wymaga kwalifikacji lekarskich.
W komunikacie czytamy, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej zostały zakwalifikowane jako świadczenia zdrowotne o podwyższonym ryzyku wystąpienia powikłań, w tym zagrożenia życia lub zdrowia. Z tego względu podlegają one regulacji Ministra Zdrowia.
Art. 17 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 13 czerwca 2023 r. w sprawie umiejętności zawodowych lekarzy i lekarzy dentystów sformalizowały medycynę estetyczno-naprawczą jako certyfikowaną umiejętność zawodową. Przepisy te wskazują, że umiejętności zawodowe obejmują nabywanie umiejętności z zakresu jednej lub kilku dziedzin medycyny albo umiejętności udzielania określonych świadczeń zdrowotnych. Tym samym procedury wchodzące w zakres medycyny estetyczno-naprawczej zostały wpisane w zakres świadczeń zdrowotnych wykonywanych przez lekarzy.
Ustawa o działalności leczniczej definiuje świadczenia zdrowotne jako działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych.
Takim właśnie przepisem odrębnym regulującym zasady wykonywania innych działań medycznych jest rozporządzenie w sprawie umiejętności zawodowych lekarzy i lekarzy dentystów, natomiast tymi innymi działaniami medycznymi jest medycyna estetyczno-naprawcza. Innymi słowy, prawodawca formalizując zasady regulujące wykonywanie procedur medycyny estetyczno-naprawczej w akcie prawnym ustalającym sposób wykonywania zawodu lekarza, wpisuje te procedury w zakres pojęciowy świadczenia zdrowotnego. (…) Udzielanie świadczeń zdrowotnych stanowi działalność leczniczą w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, co warunkuje wykonywanie ich zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi wyłącznie w zarejestrowanych podmiotach wykonujących działalność leczniczą.
Ministerstwo Zdrowia wskazuje, że osobą nieuprawnioną do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej jest każda osoba nieposiadająca kwalifikacji zawodowych lekarza.
Dotyczy to również pracowników innych zawodów medycznych, kosmetologów, kosmetyczek oraz innych osób, nawet jeśli posiadają one certyfikaty ukończenia szkoleń lub kursów z zakresu poszczególnych procedur.
Uzyskane na szkoleniach czy kursach przez osoby nieuprawnione certyfikaty z zakresu procedur medycyny estetyczno-naprawczej świadczą wyłącznie o odbyciu takiego szkolenia, natomiast nie nadają uprawnień do ich wykonywania, co potwierdza również stanowisko wydane przez ówcześnie połączone Ministerstwo Edukacji i Nauki. Procedury medycyny estetyczno-naprawczej, które są od wielu lat elementem zatwierdzonych przez Ministra Zdrowia programów specjalizacji w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej nie mogą być jednocześnie przedmiotem szkolenia innych zawodów, bowiem do ich wykonywania oraz leczenia powikłań niezbędna jest wiedza i uprawnienia lekarskie.

Osoby nieuprawnione do wykonywania zabiegów medycyny estetyczno naprawczej. Fragment pisma MZ, styczeń 2026

Zakres procedur objętych certyfikacją umiejętności zawodowej „medycyna estetyczno-naprawcza” (kod 028) został określony w dokumencie zatwierdzonym przez Ministra Zdrowia pod nazwą „Minimalny standard przeprowadzania certyfikacji umiejętności zawodowej medycyny estetyczno-naprawczej przez organizatorów certyfikacji”, dostępnym na stronie Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego.
Zakres ten obejmuje wykonywanie następujących procedur:
Lekarz wykonujący powyższe procedury musi posiadać wiedzę dotyczącą wskazań i przeciwwskazań do zabiegów, harmonogramu i sposobu ich wykonywania, możliwych powikłań oraz zasad postępowania w przypadku ich wystąpienia, a także zasad bezpieczeństwa, aseptyki i antyseptyki oraz podstaw prawnych wykonywania procedur i warunków, jakie muszą spełniać gabinety lekarskie.
Zakres procedur objętych certyfikacją nie obejmuje mezoterapii mikroigłowej ani zabiegów wykonywanych na urządzeniach dopuszczonych do użytku przez osoby inne niż lekarze.
Organizatorzy certyfikacji, działając na podstawie minimalnego standardu, opracowują regulaminy certyfikacji, które po rejestracji w Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego stają się wiążącymi aktami prawnymi. Regulaminy te określają dokładnie zakres procedur wchodzących w skład danej umiejętności zawodowej.
Minister Zdrowia podkreśla, że zapewnienie bezpieczeństwa osób korzystających z procedur medycyny estetyczno-naprawczej wymaga, aby cały proces – od diagnostyki, przez wykonanie zabiegu, aż po leczenie ewentualnych powikłań – był realizowany przez lekarza. Tylko takie działanie umożliwia eliminowanie zagrożeń życia i zdrowia oraz właściwe reagowanie w przypadku wystąpienia objawów niepożądanych.
Wskazane wymagania wyznaczają jednocześnie granicę pomiędzy procedurami medycyny estetyczno-naprawczej a zabiegami kosmetologii estetycznej o niskim ryzyku powikłań, niewymagających bezpośredniego leczenia.
Komunikat odnosi się również do kwestii urządzeń medycznych stosowanych w medycynie estetyczno-naprawczej. MZ wskazuje, że odpowiedzialność za określenie warunków ich użytkowania spoczywa na producencie, który w dokumentacji i procesie rejestracji wskazuje przeznaczenie urządzenia oraz kwalifikacje osób uprawnionych do jego obsługi.
Producent danego urządzenia bierze na siebie odpowiedzialność za bezpieczeństwo zdrowotne osób poddających się zabiegom wskazując w ulotce i procesie rejestracji warunki zastosowania danego rodzaju wyrobów oraz wskazując kwalifikację jego użytkowników, tj. osób, które mogą na nim pracować.
Jeżeli zatem producent określa dane urządzenie, jako medyczne nie wskazując dodatkowych parametrów oraz kwalifikacji innych użytkowników to należy uznać, że urządzenie takie może być użytkowane wyłącznie przez lekarza lub w zależności od rodzaju urządzenia także przez innych pracowników medycznych (np. do celów rehabilitacji).
Jeżeli z kolei producent urządzenia wskazuje w ulotce innych użytkowników niż lekarzy, to tym samym określa jego parametry użytkowania, jako nie stwarzające ryzyka zagrożenia zdrowia i wystąpienia powikłań. Wykonywanie procedur medycyny estetyczno-naprawczej winno odbywać się w oparciu o rejestrowane w Polsce produkty i urządzenia.
Minister Zdrowia zaznacza jednocześnie, że jego kompetencje obejmują wyłącznie regulację zawodów medycznych oraz działalności leczniczej. Regulacja zawodów niemedycznych, w tym zawodu kosmetologa i kosmetyczki, nie leży w zakresie właściwości Ministra Zdrowia. Chodzi tu o kompetencje administracyjne związane z tworzeniem ustaw regulujących zawód kosmetologa, te należą do innych ministerstw. Jednocześnie czynności wskazane jako świadczenie zdrowotne mogą być wykonywana wyłącznie przez osoby uprawnione do udzielania świadczeń zdrowotnych, co wynika z przywołanych w dokumencie aktów prawnych.
TAGI
Przeczytaj także